حرفهاي خودماني

 

پرواز مه آلود شب بی حرکت مانده است

دست نقرهای ماه

میدرخشد

و شب

زمين را به زنجير کشيده است

شب پره 

از عمق وجود پر می کشد

ستاره ها پلک می زنند

تا انتهايی تاريک

و من هنوز

در انتظار ...

 

 

+ mehdi rahimi ; ۱:٠٦ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ٧ اسفند ،۱۳۸٢
    پيام هاي ديگران ()